Symbolika liczb – przypisywanie dodatkowej treści i znaczenia
liczbom występującym w określonym kontekście kulturowym lub literackim, a
nawet naukowym – oprócz ich konkretnej wartości matematycznej.
Nierzadko symboliczna wymowa liczby dość daleko odbiega od jej wymiernej
wartości.
Często określone znaczenie symboliczne wiąże się z wcześniejszym
wystąpieniem danej liczby jako konkretnej wartości w znanej sytuacji
(np. 12 apostołów, 12 plemion izraelskich itd. – stąd 12
jako symbol zupełności i zorganizowania). Kiedy indziej znaczenie danej
liczby wynika z trudnych obecnie do ustalenia przesłanek kulturowych:
sytuacji, których obecnie nie znamy, utartych powiedzeń, a nawet mitów i przesądów.
Jednak nierzadko znajomość znaczenia symbolicznego danej liczby jest
wręcz konieczna do zrozumienia znaczenia wypowiedzi zawartych w
określonym dziele literackim.
Do najbardziej znanych należy symbolika liczb użytych w proroczych objawianiach zawartych w Piśmie Świętym, zwłaszcza w biblijnej Księdze Apokalipsy.
W Polsce toczyły się dyskusje nad symboliką liczby 44 w dramacie Dziady Adama Mickiewicza.
Symbolika liczb rozumiana jako jeden z wyrazów porządku panującego we wszechświecie miała także wpływ na kształtowanie poglądów naukowych, w szczególności w astronomii (np. w pitagorejskiej harmonii sfer rozwijanej jeszcze do czasów Jana Keplera – w jego pracy Harmonices Mundi (Harmonia świata) z 1619 roku).
Czasami symbolika liczb nawiązuje do wyglądu, w jaki są
przedstawiane. Przykładowo, w Starożytnym Rzymie liczby wyrażano układem
palców, co pozwoliło świętemu Hieronimowi powiązać przypowieść o ziarnie dającym plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stukrotny z małżeństwem i dziewictwem.
Biblijna symbolika liczb
Jakkolwiek w przypadku niektórych liczb spotyka się różne zrozumienie ich znaczenia w Piśmie Świętym, można podać szereg przykładów wyraźnej symboliki liczb w Biblii:
| Liczba | Znaczenie symboliczne | Przykłady użycia |
|---|---|---|
| 1 | wyjątkowość, zwłaszcza w odniesieniu do Boga | Pwt 6,4; 2 Krl 19,15 |
| 2 | potwierdzenie, pewność | Rdz 41,32; Iz 40,2; Hbr 6,18 |
| 3 | nasilenie, podkreślenie znaczenia | Iz 6,3; Jr 7,4 |
| 4 | porządek w odniesieniu do spraw ziemskich, powszechność | Rdz 2,10 |
| 6 | niedoskonałość, niepełność | 2 Sm 21,20; Ap 13,18 |
| 7 | pełnia, całość, doprowadzenie czegoś do końca | Jz 6,2–4,15; Ap 5,1–6 |
| 8 | doskonałość, nieskończoność, obfitość | Mi 5,5 (5,4, BT) |
| 10 | zupełność w odniesieniu do spraw ziemskich | Ap 13,1 |
| 12 | zupełność, zorganizowanie sług Bożych | Ap 7,5–8; 12,1 |
| 40 | wskazuje na ważny okres (np. sądu lub kary) | Rdz 7,4; Ez 29,11–12; Mt 4,2 |
| 77 | nieograniczoność, nieskończoność | Mt 18,22 |
| 666 | wieloaspektowa, rażąca niedoskonałość, powszechne zło („liczba bestii” i „liczba [upadłego] człowieka”) |
Ap 13,18 |
Numerologia
Systemem wykorzystującym symbolikę jest numerologia, czyli pseudonaukowa metoda wróżenia z liczb (np. z dat lub liczb przypisanych literom).
Symboliczne wykorzystanie literowego zapisu liczb
Ponieważ liczby mogą być zapisywane przy pomocy liter, które wówczas pełnią rolę cyfr, jak ma miejsce w systemie rzymskim, staroarabskim
i in., lub też kolejnym literom alfabetu można przypisać kolejne
liczby, symbolika liczb może być przeniesiona na symbolikę liter i
zapisanych nimi słów. Systemy wzajemnego szyfrowania znaczeń cyfr,
liczb, liter i wyrazów znajdują zastosowanie w numerologii, a także pokrewnych jej praktykach jak izopsefia lub gematria. Jednym z najbardziej badanych w ten sposób przykładów jest liczba 666 (liczba Bestii), która ma symbolizować Antychrysta.
Przy zastosowaniu różnych systemów liczbę tę wywodzono z zapisu imion
niektórych cesarzy rzymskich szczególnie prześladujących chrześcijan, a w
czasie reformacji i kontrreformacji z nazwisk lub tytułów Lutra i papiestwa[4]. W tej samej zasadzie dopatrywane jest źródło przesądu związanego z liczbą 17 w kulturze włoskiej, gdyż zapis XVII jest anagramem łacińskiego słowa vixi, tj. "żyłem" rozumianego "nie żyję"[5].
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz